„Wszystkie nasze talenty rozwijają się przy ich używaniu, a każdy dar , zarówno dobry, jak i zły, umacnia się ćwiczeniem”
Anna Brontë
Każde dziecko jest inne, ma własne możliwości rozwoju i potrzeby. Wszelkie programy pracy z dziećmi powinny uwzględniać indywidualne cechy osobowościowe jednostki. Trzeba umieć wydobyć z dziecka to, co w nim najcenniejsze, odkryć razem z nim kim jest i wskazać mu kim może być. Jednak zdarza się, że rozwój „małego człowieka” jest zaburzony, w różnym zakresie i różnym stopniu nasilenia.
Wspomaganie wszechstronnego i harmonijnego rozwoju dziecka dokonuje się poprzez wyposażanie go w wiedzę i kształtowanie u niego różnych umiejętności, sprawności, nawyków.
Dzieje się tak, kiedy postrzegamy dziecko, jako niepowtarzalną całość, dostrzegamy indywidualne różnice, szanujemy jego potrzeby rozwojowe, zdolności, możliwości, zainteresowania, indywidualne tempo rozwoju, poszukujemy indywidualnego wizerunku każdego dziecka. Rozwój osobowy to proces przechodzenia od całkowitej zależności – poprzez wyodrębnianie siebie z otoczenia, nabywanie świadomości ciała, rozwój zdolności. Jednak rozwój dzieci z deficytami jest zaburzony- doświadczenia zmysłowo- ruchowe wywołują nieprawidłowe czucie własnego ciała i nieprawidłowe ruchy, a tym samym powstaje nieprawidłowy obraz siebie.
Dlatego wśród zajęć szkolnych duże znaczenie mają również zajęcia rewalidacyjno-rehabilitacyjne o charakterze kompensacyjnym mające na celu:
· aktualizowanie potencjalnych możliwości
· usprawnianie najmniej zaburzonych funkcji psychofizycznych
· kompensowanie i korygowanie odchyleń oraz w miarę możliwości eliminowanie przyczyn lub przejawów zaburzeń uniemożliwiających prawidłowy rozwój i uczenie się.
Biorąc pod uwagę powyższe Nasza Placówka prowadzi szereg terapii pomocnych dzieciom w dostrzeganiu piękna świata m.in. :
1. TERAPIĘ PEDAGOGICZNĄ, w tym: zajęcia korekcyjno- kompensacyjne ukierunkowane na usprawnienie zaburzonych funkcji (korekcję) oraz wspomaganie funkcji dobrze rozwijających się (kompensację), jak również rewalidację społeczną w granicach indywidualnych możliwości dzieci oraz zajęcia dydaktyczno- wyrównawcze dla uczniów, którzy mają trudności w uzyskaniu osiągnięć z zakresu określonych zajęć edukacyjnych).
2. ZAJĘCIA SPECJALISTYCZNE:
- a LOGOPEDIĘ:
- b GIMNASTYKĘ KOREKCYJNO- KOMPENSACYJNĄ,
- c ARTETERAPIĘ,
- d BIBLIOTERAPIĘ,
- e MUZYKOTERAPIĘ,
- f ZAJĘCIA W OPARCIU OMETODĘ M. I CH. KNILLÓW,
- g ZAJĘCIA RELAKSACYJNE,
- h KINEZYTERAPIĘ, W TYM: GIMNASTYKĘ PORANNĄ, ROZGRYWKI SPORTOWE (TERAPIĘ PRZEZ SPORT)
- i HYDROTERAPIĘ:
- j HIPOTERAPIĘ,
3. TERAPIĘ PSYCHOLOGICZNĄ- ukierunkowaną na rozwój społeczny dziecka, kształtowanie prawidłowych postaw oraz podejmowanie przez dziecko kolejnych, różnorodnych ról społecznych przy jednoczesnym komforcie psychicznym. Opartą o diagnozę, wykorzystującą metody behawioralno- poznawcze, elementy socjoterapii.
- psychoedukację, którą stanowią zajęcia indywidualne i grupowe polegające na stymulowaniu rozwoju w poszczególnych sferach (umiejętności społecznych- radzenia sobie ze stresem, komunikacji, asertywności),
- pracę nad rozwinięciem możliwości poznawczych,
- emocjonalno – motywacyjnych uczniów.
- profilaktykę, edukację prozdrowotną
- pracę z rodzicami (informacyjną, edukacyjną, wspierającą).
4. TERAPIĘ ZAJĘCIOWĄ:
l ergoterapia (hafciarstwo, krawiectwo, stolarstwo),
l zabawoterapia, z zastosowaniem chusty animacyjnej
l terapia ruchem (ćwiczenia ogólnie usprawniające, oddechowe, poranne itp. gry i zabawy ruchowe (połączone mogą być również z elementami rytmiki i tańca),
l nauka czynności życia codziennego: treningi samoobsługi, np. mycie się, czesanie, ubieranie, przemieszczanie, itp.treningi kulinarne, np. estetyczne przygotowanie i spożywanie posiłków, robienie zakupów; naukę operowania pieniędzmi, doboru artykułów spożyw.czych, kulturalnego zachowania się przy stole.
5. NEUROTERAPIA: metodą EEGBIOFEEDBACK
Ukierunkowana na zwiększenie poziomu koncentracji uwagi, pamięci, szybkości myślenia, poprawę samopoczucia i nastroju poprzez polepszenie czynności bioelektrycznej mózgu treningami z użyciem aparatury EEGBIOFEEDBACK.
Terapia przy pomocy aparatury EEGBIOFEEDBACK jest nowoczesną bezinwazyjną metodąleczenia wspomagającą w sposób istotny wiele innego rodzaju terapii medycznych. Terapia polega na „wytrenowaniu mózgu”- EEGBIOFEEDBACK wyucza mózg produkować korzystne fale. EEG Biofeedback służy do wzmocnienia, monitorowania i oceny reakcji fizjologicznych, zachodzących w organizmie ludzkim, zwykle przebiegających poza jego świadomością. System służy do przeprowadzania treningów pracy mózgu na zasadzie sprzężenia zwrotnego. Ćwiczenia polegają na nauce emitowania poszczególnych fal mózgowych po to, by organizm pacjenta (jego mózg) został wprowadzony w pożądany stan aktywności. System służy również jako swego rodzaju narzędzie diagnostyczne, gdyż przy każdym treningu zapisywane są wyniki liczbowe określające amplitudę emitowanych z mózgu pacjenta fal alfa, beta, theta, delta, SMR.
DLA OSÓB ZDROWYCH (DZIECI, MŁODZIEŻ, DOROŚLI)
- w celu poprawy szybkości zapamietywania, uczenia się i przypominania materiału, również w zakresie języków obcych
- w celu przygotowania do lepszych wyników przez uczniów
- dla osób, których praca wiąże się z nadmiernym stresem, dużą odpowiedzialnością, koniecznością podejmowania szybkich decyzji
- dla osób pracujących twórczo
- dla osób uprawiających sport wyczynowo
W ZABURZENIACH:
- przy zaburzeniach uwagi i koncentracji
- przy nadpobudliwości ruchowej, agresji, apatii (zespoły ADHD, ADD)
- przy problemach szkolnych ( gorsze wyniki w nauce, dysleksja, itp.)
- przy przewlekłych bólach głowy i migrenach, zaburzeniach snu, przy zespole chronicznego zmęczenia
- przy stanach lękowych, natręctwach, depresji
- przy terapii uzależnień
- przy zaburzeniach przyjmowania pokarmów (bulimia, anoreksja)
- przy tremie, napięciu wewnętrznym, złej samoocenie.
W CHOROBACH NEUROLOGICZNYCH I PSYCHICZNYCH:
- w dziecięcym porażeniu mózgowym
w padaczce- również lekoopornej
- w rehabilitacji po urazach czaszki
- w autyzmie
- w rehabilitacji po operacjach mózgu
- w rehabilitacji po udarach mózgu
- w chorobach wieku późnodojrzałego: parkinsonizmie, wczesnych stadiach Alzheimera i innych.
6. INTEGRACJĘ MONOSENSORYCZNĄ- metoda polegająca na stymulowaniu w izolacji poszczególnych zmysłów czyli odpowiedniego bodźcowania słuchu, wzroku, czucia powierzchniowego i głębokiego, przy pomocy różnych przyrządów, narzędzi, rekwizytów, materiałów.
7. INTEGRACJĘ POLISENSORYCZNĄ- w Sali Doświadczania Świata: pozwala ona na wielozmysłowe poznawanie otoczenia. Ważna jest atmosfera relaksacji, stworzona poprzez odpowiednią muzykę, grę kolorów, zajęcia prowadzone na łóżku wodnym w zaciemnionym pomieszczeniu.
Ma ona na celu stymulację współpracy pomiędzy poszczególnymi zmysłami dziecka, likwidację zaburzeń prioproceptywnych, zaburzeń równowagi i poczucia ułożenia własnego ciała, lęku przed wykonywaniem różnych czynności życiowych związanych z poruszaniem się w przestrzeni, ze zmianą płaszczyzn i poziomów. Zaburzenia w funkcjonowaniu analizatorów zakłócają, a często uniemożliwiają dzieciom nabywanie nowych doświadczeń i umiejętności. Rolą metody stymulacji polisensorycznej jest usprawnianie wszystkich zmysłów: czucia proproceptywnego, dotyku, węchu, smaku, wzroku, słuchu, tak by umożliwić dzieciom zintegrowane, wielozmysłowe poznawanie świata.
Dodatkowymi atutami naszej Placówki są:
BOGATE ZAPLECZE MULTIMEDIALNE,
DWIE PRACOWNIE KOMPUTEROWE wyposażone w dobrej jakości sprzęt z dostępem do internetu
BOISKA SZKOLNE,
PLAC ZABAW DLA DZIECI,
SIŁOWNIA.
Dzięki tego rodzaju pomocy oraz zajęciom, dzieci podnoszą swoją sprawność manualną i ogólnoruchową, uczą się poznawać przyrodę i otaczający świat, doskonalą umiejętność mowy, kształtują swoją postawę wobec drugiego człowieka.
W wyniku zróżnicowanej i wszechstronnej działalności nauczycieli i wychowawców - to tutaj wielu uczniów odzyskuje wiarę we własne siły, a nawet odnosi sukcesy w różnych dziedzinach życia szkolnego.
„Dzieci są wiosną rodziny i społeczeństwa,
nadzieją która ciągle kwitnie...”
Jan Paweł II
W naszej pracy kierujemy się:
AKCEPTACJĄ, ZROZUMIENIEM,WZAJEMNYM WSPARCIEM, PRZYJAZNĄ ATMOSFERĄ.Nie zapominamy o WSPOMAGANIU DZIECI DOBRYM SŁOWEM
Nasza placówka jest specyficzna ze względu na wspaniałych podopiecznych i ich indywidualność, ze względu na atmosferę, serdeczność oraz ze względu na ludzi, którzy oddają pracy z dziećmi całe swoje serce.
Terapia
Terapia pedagogiczna, która pomaga w dokonaniu zmian poznawczych, emocjonalnych i motywacyjnych w strukturze wiedzy i umiejętności szkolnych. Kształtuje umiejętności interpersonalne oraz w sposób wielobodźcowy stymuluje rozwój. Jest oddziaływaniem za pomocą środków pedagogicznych na przyczyny i przejawy trudności dzieci w uczeniu się, mające na celu eliminowanie niepowodzeń szkolnych oraz ich ujemnych konsekwencji, m. in. emocjonalnych. Zajęcia terapeutyczne mają swój własny, odmienny od zajęć lekcyjnych charakter. Terapeuta nie uczy, lecz proponuje interesujące zajęcia i służy pomocą: nie egzekwuje wiadomości i nie ocenia za pomocą stopni, lecz wprowadza korekty i szuka sposobów przezwyciężenia trudności.
Na zajęcia uczęszczają dzieci z zaburzeniami funkcji percepcyjno-motorycznych, mające trudności w nauce czytania i pisania. Praca w zespole korekcyjno-kompensacyjnym polega na indywidualnym oddziaływaniu terapeutycznym na każde dziecko w zależności od stwierdzonych u niego zaburzeń powodujących trudności w nauce. Każde dziecko uczęszczające na zajęcia jest przebadane przez Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną Na zajęciach stosuję ćwiczenia stymulujące i korekcyjne zaburzonych funkcji w zakresie:
- percepcji wzrokowej i orientacji przestrzennej
- percepcji słuchowej
- sprawności manualnej i grafomotorycznej
- koordynacji wzrokowo-ruchowo-słuchowej.
Terapia pedagogiczna stanowi interwencję wychowawczą zmierzającą do spowodowania określonych, pozytywnych zmian w zakresie sfery poznawczej i emocjonalnej oraz motywację w strukturze wiedzy i umiejętności szkolnych dziecka.
CELE ZAJĘĆ TERAPII PEDAGOGICZNEJ:
Rozwijanie samodzielności
Budowanie wiary we własne siły
Wspomaganie rozwoju psychicznego
Podniesienie efektywności uczenia się
Wyrównywanie i korygowanie braków w opanowaniu programu nauczania
Eliminowanie przyczyn i przejawów zaburzeń, w tym zaburzeń zachowania
Kształtowanie umiejętności współdziałania w grupie
Usprawnienie zdolności koncentracji
DLA KOGO TERAPIA PEDAGOGICZNA:
Dla dyslektyków
Dla dysortografików
Dla dysgrafików
Dla dyskalkulików
Dla dzieci niesamodzielnych
Dla szczególnie nieśmiałych
Dla nadwrażliwych
Dla tych z wadami słuchu fonematycznego
Dla dzieci z zaburzeniami spostrzegania wzrokowego
Dla dzieci z zaburzeniami spostrzegania słuchowego
Dla mniej sprawnych manualnie
Dla tych, którzy mają problemy z nauką
Dla tych, którym jest smutno
Dla tych, którzy czują się samotni
Dla dzieci z problemami koncentracji uwagi
Terapia pedagogiczna nikomu nie szkodzi !
ETAPY PRACY TERAPEUTYCZNEJ
Etap pierwszy- przygotowawczy
ćwiczenia rozwijające ogólne sprawności ruchowe i sprawności manualne,
ćwiczenie funkcji wzrokowej i orientacji przestrzennej na podstawie konkretnego materiału (obrazkowego) i abstrakcyjnego (geometrycznego i literowego - bez czytania)
ćwiczenia funkcji słuchowej na podstawie dźwięków świata otaczającego i dźwięków mowy (ćwiczenia wrażliwości słuchowej, ćwiczenia rytmiczne i ćwiczenia słuchu fonematycznego)
Etap drugi- terapia właściwa
W tym etapie ćwiczenia polegają na dalszym usprawnianiu funkcji wzrokowej, słuchowej kinestetyczno- ruchowej, szczególnie w zakresie rozwijania zdolności dokonywania analizy i syntezy oraz kształcenia pamięci i koordynacji wzrokowo- słuchowo- ruchowej w różnych czynnościach, z przechodzeniem stopniowo do ćwiczeń pisania i czytania.
Etap trzeci - doskonalenie umiejętności czytania i pisania
Etap ten uwzględnia dalsze prowadzenie ćwiczeń korekcyjno- kompensacyjnych, usprawniających funkcję: wzrokową, słuchową i kinestetyczno- ruchową oraz ich koordynację w czasie pisania i czytania.
(a) ZAJĘCIA LOGOPEDYCZNE
Celem terapii logopedycznej jest:
- rozwijanie sprawności komunikowania się
- usuwanie zaburzeń mowy,
- nauczanie mowy, która się nie wykształciła,
- wyrównywanie opóźnień w rozwoju mowy,
- wypracowanie odpowiedniego poziomu sprawności językowej,
- likwidacja przyczyn i skutków pierwotnych oraz skutków wtórnych, do których zalicza się zarówno psychologiczne jak i pedagogiczne konsekwencje zaburzeń mowy,
- dostarczanie jak największej ilości wrażeń słuchowych i ruchowych,
- zdobywanie prostych informacji o otaczającym świecie,
Zajęcia logopedyczne obejmują:
1. Ćwiczenia słuchowe,
2. Ćwiczenia głosowe,
3. Reedukację połykania,
4. Korekcję oddychania, która ma na celu wypracowanie odpowiedniego toru oddechowego, wzmacnianie i wykorzystanie siły mięśni oddechowych, pogłębienie oddechu, wydłużenie fazy oddechowej, nauczenie dziecka wstrzymywania powietrza),
5. Ćwiczenia aparatu artykulacyjnego: język, wargi, podniebienie, żuchwę,
6. Ćwiczenia utrwalające artykulację dźwięków mowy. Wykształcenie prawidłowej artykulacji głosek w sylabach w wyrazach,
7. Zajęcia korekcyjno - wyrównawcze poprzez intensyfikację procesu uczenia się oraz kształcenie umiejętności umysłowych i koordynacyjnych
W terapii wykorzystuje się atrakcyjne dla dzieci pomoce logopedyczne, m.in.:
- komputer z echokorektorem i mikrofonem - dziecko może nagrywać się, następnie odsłuchać tego i skorygować ewentualny błąd
- wiele ciekawych programów komputerowych do nauki mowy,
- gry i zabawy rozwijające mowę dziecka
Zajęcia z logopedii są indywidualne i dostosowane do możliwości dziecka.
ĆWICZENIA POLEGAJĄ NA:
Pracy nad bogaceniem słownika dziecka Pracy nad stymulacją świadomości językowej między innymi kształceniem form gramatycznych, pracy nad korygowaniem wad wymowy
Staramy się stworzyć życzliwą atmosferę, cierpliwie wysłuchiwać wypowiedzi, dyskretnie i taktownie poprawiać nieprawidłowości. Dużą wagę przywiązujemy do podnoszenia pewności siebie dziecka oraz wiary we własne siły i możliwości. Staramy się włączać rodziców w aktywne uczestnictwo w pomoc dziecku. Rodzice, którzy zadeklarują chęć współpracy z logopedą są przygotowywani do dalszej samodzielnej pracy z dzieckiem.
Zadaniem logopedy jest wypracowanie z dzieckiem właściwych nawyków związanych z mówieniem i rozumieniem mowy, a więc: prawidłowego oddechu, emisji głosu, przełykania śliny, zamykania ust, patrzenia na rozmówcę. Ważna też jest nauka w miarę możliwości ucznia prostych słów. Dąży się do tego, by opanował on taki zasób słownictwa, który jest mu niezbędny do życia i funkcjonowania społecznego. Kształcone są też zdolności formułowania pytań, próśb, poleceń, sygnalizowania własnych potrzeb, życzeń, pretensji, nawiązywania i prowadzenia rozmowy, odpowiadania na pytania. Wyodrębnia się dwa zakresy usprawniania logopedycznego: korygowanie i stymulowanie.
